Przejdź do głównej treści

Joanna Gorczowska

Trudne relacje z bliskimi – psychoterapia indywidualna w Warszawie i online

Joanna Gorczowska psychoterapeutka Gestalt

Relacje z bliskimi potrafią być jednocześnie ważne, potrzebne i satysfakcjonujące, a jednocześnie bardzo trudne. Możesz kochać swoich rodziców, partnera czy inne bliskie osoby, a jednocześnie czuć złość, napięcie, bezradność albo zmęczenie kontaktem z nimi.

Czasem problemem nie jest jeden konkretny konflikt, ale powtarzający się schemat: znowu zgadzasz się na coś wbrew sobie, znowu trudno Ci powiedzieć „nie”, znowu bierzesz odpowiedzialność za emocje drugiej osoby albo wycofujesz się, gdy pojawia się napięcie. Możesz też zauważać, że w różnych relacjach spotykasz się z podobnymi trudnościami – mimo że bardzo chcesz funkcjonować inaczej.

Kiedy warto poszukać wsparcia w relacjach z bliskimi?

Psychoterapia może być pomocna, kiedy trudności w relacjach zaczynają znacząco wpływać na Twoje samopoczucie lub codzienne funkcjonowanie. Na przykład gdy:

Nie każda trudna relacja oznacza zaburzenie czy traumę. Powtarzające się trudności mogą być jednak sygnałem, że warto przyjrzeć się temu, czego nauczyliśmy się o bliskości, konflikcie, granicach i własnych potrzebach.

Jeśli rozpoznajesz siebie w tym opisie, możesz umówić pierwszą konsultację. Nie musisz od razu opowiadać o najtrudniejszych doświadczeniach.

Skąd biorą się powtarzające się schematy w relacjach?

Sposób, w jaki wchodzimy w relacje, nie powstaje w próżni. Wpływają na niego wcześniejsze doświadczenia, relacje z ważnymi osobami, temperament, późniejsze związki oraz to, jak nauczyliśmy się radzić sobie z napięciem i konfliktem.

Jeśli jako dziecko doświadczyłeś lub doświadczyłaś, że złość rodzica oznacza zagrożenie, w dorosłym życiu możesz bardzo szybko wycofywać się z konfliktu. Jeśli miłość trzeba było zdobywać, będąc grzecznym, pomocnym lub potrzebnym, trudno Ci może uwierzyć, że ktoś chce być blisko, nawet gdy niczego dla niego nie robisz. A jeśli Twoje potrzeby były często pomijane, możesz mieć trudność z rozpoznaniem, czego właściwie potrzebujesz.

Takie wzorce rzadko są świadomymi decyzjami. To sposoby reagowania, które kiedyś miały sens i pomagały utrzymać relację lub poczucie bezpieczeństwa.

Relacje z rodzicami w dorosłym życiu

Trudne relacje z rodzicami często nie kończą się wraz z dorosłością. Zmienia się ich charakter, ale wcześniejsze doświadczenia mogą nadal wpływać na to, jak reagujemy.

Dorosła córka lub dorosły syn może wiedzieć, że ma prawo podejmować własne decyzje, a jednocześnie podczas rozmowy z rodzicem nagle czuć się jak dziecko – winne, zależne albo zobowiązane do spełnienia oczekiwań. Szczególnie trudne bywają sytuacje, w których pojawia się lojalność, poczucie winy lub wstyd: wiesz, że potrzebujesz granicy, a jednocześnie czujesz, że jej postawienie czyni Cię „złą córką” albo „złym synem”.

Dorosłość daje możliwość budowania relacji z rodzicami na nowych zasadach. Nie zawsze oznacza to większą bliskość. Czasem zdrowa zmiana polega na zwiększeniu dystansu, ograniczeniu kontaktu albo – w niektórych sytuacjach – jego zakończeniu.

Zerwanie kontaktu z rodzicami

Czasem pojawia się pytanie, dlaczego dorosłe dzieci zrywają więzi z rodzicami. Z perspektywy osoby, która to przeżywa, rzadko jest to decyzja podjęta pochopnie. Brak kontaktu z rodzicami bywa ostatecznym sposobem ochrony siebie po latach prób, rozczarowań i przekraczanych granic – a jednocześnie często wiąże się z żalem, poczuciem winy i tęsknotą. W terapii można przyjrzeć się tej decyzji bez oceniania i bez zakładania z góry, co jest właściwe.

Trudności w związku

Dawne wzorce często najmocniej ożywają w związku. Partner może nieświadomie poruszać te same miejsca, co kiedyś ważni dorośli – lęk przed porzuceniem, potrzebę kontroli czy trudność w mówieniu o swoich potrzebach. Terapia indywidualna pomaga zrozumieć własną część tej dynamiki, nawet jeśli partner nie chce lub nie może w niej uczestniczyć.

Dlaczego powtarzamy podobne trudne wzorce w różnych relacjach?

Często wybieramy lub podtrzymujemy relacje, które są w jakiś sposób znajome. Nie oznacza to świadomego wyboru osób, które nas ranią – po prostu to, co znamy, łatwiej rozpoznać niż to, co nowe. Jeśli bliskość przez lata wiązała się z napięciem, dostosowywaniem się albo lękiem przed odrzuceniem, spokojna i przewidywalna relacja może początkowo wydawać się obca, a nawet nudna.

Znaczenie może mieć tu trauma relacyjna – sytuacja, w której ważna relacja była jednocześnie źródłem bliskości i zagrożenia. Więcej piszę o tym w artykule o traumie relacyjnej i CPTSD.

Czy to jest terapia dla par lub terapia rodzinna?

Nie. To psychoterapia indywidualna. Nie pracujemy nad związkiem czy rodziną jako całością, ale nad Twoim doświadczeniem relacji – nad tym, co dzieje się w Tobie w kontakcie z bliskimi, jak rozpoznajesz swoje potrzeby, stawiasz granice i reagujesz na konflikt. Więcej o tym, z kim pracuję, przeczytasz w zakładce O mnie.

Nie musisz przekonywać rodzica czy partnera do terapii, żeby coś zmienić. Zmiana jednej osoby często wpływa na cały system relacji – nie dlatego, że możesz kontrolować innych, ale dlatego, że kiedy inaczej reagujesz i komunikujesz potrzeby, zmienia się sposób, w jaki uczestniczysz w relacji.

Jak pracuję z trudnościami w relacjach?

Pracuję w nurcie Gestalt oraz podejściu systemowym. W podejściu systemowym patrzymy na Ciebie w kontekście rodziny i historii, z której pochodzisz – interesuje mnie, jakie miejsce zajmujesz w relacji i jakie zasady rządzą tym kontaktem.

Gestalt pozwala przyglądać się temu, co dzieje się w kontakcie – również tutaj, w relacji terapeutycznej. Możemy zauważać, jak reagujesz na bliskość, różnicę zdań, granice czy własną złość. Relacja terapeutyczna może stać się miejscem, w którym sprawdzasz nowe sposoby bycia z drugą osobą – bez natychmiastowego dostosowywania się, wycofywania czy przejmowania odpowiedzialności za jej emocje.

Celem nie jest nauczenie się, jak sprawić, żeby wszyscy byli z Ciebie zadowoleni. Chodzi o możliwość pozostania w kontakcie ze sobą również wtedy, kiedy ktoś jest niezadowolony albo ma inne zdanie.

Trudne relacje z bliskimi – terapia w Warszawie i online

Jeśli rozpoznajesz siebie w tym opisie, możesz umówić pierwszą konsultację. Nie musisz od razu opowiadać o najtrudniejszych doświadczeniach.

Najczęściej zadawane pytania

Poprawa relacji z rodzicami nie zawsze oznacza większą bliskość. Czasem potrzebna jest lepsza komunikacja, czasem wyraźniejsze granice, a czasem zaakceptowanie określonego dystansu. W terapii można przyjrzeć się temu, czego potrzebujesz od tej relacji i co jest realnie możliwe.

Powtarzające się wzorce wiążą się często z tym, czego nauczyliśmy się o bliskości, konflikcie i własnej wartości we wcześniejszych ważnych relacjach. Nie wybieramy świadomie cierpienia – reagujemy w sposób, który kiedyś pomagał utrzymać relację lub poczucie bezpieczeństwa.

Tak. Psychoterapia indywidualna może być przestrzenią do pracy nad tym, jak relacja z rodzicem wpływa na Ciebie dziś – na emocje, granice, poczucie własnej wartości i inne relacje.

Nie ma jednej odpowiedzi. Dla niektórych osób ograniczenie lub zakończenie kontaktu jest ważnym sposobem ochrony siebie, dla innych możliwe jest zbudowanie relacji na nowych zasadach. W terapii można przyjrzeć się własnej sytuacji bez zakładania z góry, jaka decyzja będzie właściwa.

Pomocne jest zauważenie, czy podobne sytuacje, role lub emocje powtarzają się w różnych relacjach. Nie oznacza to, że odpowiadasz za zachowanie innych. Chodzi o rozpoznanie tego, na co masz wpływ – jak wybierasz, reagujesz, pozostajesz w relacji i stawiasz granice.

Skontaktuj się ze mną

Serdecznie zapraszam do kontaktu – wypełnij formularz, a wrócę z informacją zwrotną tak szybko, jak to możliwe. Konsultację psychoterapeutyczną możesz też zarezerwować bezpośrednio w zakładce Kontakt.

Kontakt psychoterapia